Jak rozmawiać o trudnych wydarzeniach – wspólne wskazówki dla nauczycieli, uczniów i rodziców.
W obliczu niepokojących informacji, takich jak incydenty z dronami czy naruszenia granic, ważne jest, abyśmy w całej społeczności szkolnej – nauczyciele, rodzice i uczniowie – rozmawiali ze sobą spokojnie i w oparciu o rzetelne dane. Poniżej przedstawiamy najważniejsze zasady, które pomogą wspierać dzieci i młodzież, a także siebie nawzajem.
1. Opierajmy się na wiarygodnych źródłach
- Korzystajmy z oficjalnych portali, np. gov.pl, unikając niepotwierdzonych informacji.
- Nauczyciele i rodzice: przekazujcie uczniom tylko fakty, w prosty i zrozumiały sposób.
2. Dostosowujmy język i ilość informacji
- Mówmy prosto i jasno, stosownie do wieku i możliwości dziecka.
- Jeśli uczeń nie chce kontynuować rozmowy, poprzestańmy na krótkiej odpowiedzi.
- Przypominajmy zasady bezpieczeństwa: sygnały alarmowe, podstawy pierwszej pomocy, konieczność niedotykania nieznanych przedmiotów.
- Wskażmy, do kogo w szkole i w lokalnych instytucjach można zwrócić się po pomoc.
3. Słuchajmy i pytajmy
- Pytajmy: „Jak się czujesz?”, „Co o tym myślisz?”, „Co daje Ci poczucie bezpieczeństwa?”
- Pozwólmy mówić – ale też milczeć. Cisza nie oznacza braku udziału w rozmowie.
- Wspólnie zastanawiajmy się nad odpowiedziami, a jeśli czegoś nie wiemy – powiedzmy wprost „nie wiem”.
4. Zachowujmy spokój
- Rodzice i nauczyciele: rozmawiajcie w uspokajającym tonie, twórzcie atmosferę bezpieczeństwa.
- Nie bagatelizujmy emocji ucznia – okażmy zrozumienie i wsparcie.
5. Uczmy weryfikowania informacji
- Zachęcajmy uczniów do tworzenia listy rzetelnych źródeł.
- Wyjaśniajmy, czym są fake newsy i jak rozpoznawać manipulację w sieci.
- Rozmawiajmy o tym, jak nadmiar negatywnych wiadomości wpływa na psychikę.
Najważniejsze numery alarmowe
- 112 – ogólny numer alarmowy (lub aplikacja Alarm112)
- 999 – Pogotowie ratunkowe
- 998 – Straż Pożarna
- 997 – Policja
- 987 – Wojewódzkie Centrum Zarządzania Kryzysowego
- 986 – Straż Miejska
Jak wzywać pomoc:
- Mów spokojnie i wyraźnie.
- Podaj dokładny adres lub charakterystyczne punkty w terenie.
- Opisz sytuację: czy zagrożone jest życie, zdrowie lub mienie.
- Nie rozłączaj się, dopóki dyspozytor nie potwierdzi przyjęcia zgłoszenia.
Wspólna odpowiedzialnośćJ
- Nauczyciele – budujcie w klasie atmosferę bezpieczeństwa, dawajcie przykład rzeczowej i spokojnej rozmowy.
- Rodzice – wspierajcie dzieci w domu, odpowiadajcie na pytania bez straszenia.
- Uczniowie – dzielcie się swoimi uczuciami, pytajcie, gdy coś jest niejasne, i pamiętajcie, że milczenie też jest w porządku.
Dbajmy o siebie nawzajem. Rozmowa oparta na faktach, empatii i wzajemnym szacunku wzmacnia poczucie bezpieczeństwa całej społeczności szkolnej.
Dyrektor Szkoły
Dariusz Gościniak
